En zenginler en cimri olanlar mıdır?

Chris Skinner

Geçen hafta devrimler, yoksulluk ve sosyal eşitsizlik hakkında blog yazdım:

Azınlığın elinde ne kadar çok servet varsa, çoğunluğun devrim yapma olasılığı o kadar artar

Yoksullar isyan ediyorsa, bunun nedenini bulun

Çöp işçileri ve onların zengin ve yoksul bölgelerdeki deneyimlerini anlatan bir makaleyi merakla okudum.

Eski çöp işçisi, zengin ve yoksul bölgelerde çöp toplamanın arasındaki keskin farkı anlatıyor

Onun yorumuna göre, en yoksul bölgeler çöp toplayıcılarına en çok destek verenlerken, en zenginler en cimri olanlardı.

"Bazı insanların bize gösterdiği cömertlik ve nezaket beni şaşırttı. Güneşin altında veya sıcak havada çalışırken terleyip zorlanırken, birçok insan soğuk içecekler ve buzlu şekerlerle bize gelip, içecek bir şeyler içmemizi sağlıyordu.

“Bize bahşiş de verirlerdi - ama bunu yapanlar her zaman hiçbir şeyi yokmuş gibi görünen insanlardı. Buna inanamıyordum, özellikle Noel'de çok fazla bahşiş alırdık.

“Belediye için çalışmaya başlayana kadar çöpçülere bahşiş verilebileceğini bilmiyordum; çöpçülerimiz her zaman ben uyanmadan işlerini bitirirlerdi, bu yüzden onları hiç görmezdim ve bu konuyu hiç düşünmezdim. Ancak çalışırken, günün ilerleyen saatlerinde gittiğimiz bazı bölgeler vardı ve bu insanlar her zaman bizi bekliyor, bize paralarını zorla veriyorlardı.

“İşimi yaptığım için bahşiş almayı asla beklemiyordum, özellikle de insanlar pahalı belediye vergisi ödüyorlarsa, ama bu her zaman hoş bir ikramiyeydi ve dağlarca çöp taşırken, insanlardan bu takdir ve nezaketi görmek iyi geliyordu.

“Bu bölge, işçi sınıfının yaşadığı ve hiç de zengin olmayan bir bölgeydi. Daha sonra gerçekten zengin bir bölgeye gittik ve daha az parası olan insanlardan bahşiş aldığımız için, zengin insanlardan da bir şeyler alacağımızı düşündüm ama hiçbir şey alamadık.

“Bu bölgede bahşiş veya içki almaktan bahsettiğimde meslektaşım bana güldü. Sonra bana, kendisi ve diğer bir meslektaşımızın Premier Lig'de oynayan bir futbolcuya yardım ettikleri bir olayı anlattı.

“Kim olduğunu söylemeyeceğim, ama bu kişinin atması gereken çok fazla çöp ve geri dönüşüm malzemesi vardı ve onlar, bu onların sorumluluğu olmamasına rağmen, ona yardım ederek hepsini ayırıp götürdüler. O ise sadece teşekkür edip gitti.”

Sonuç olarak şöyle dedi: “Bahşiş vermek zorunda olduğunuzu söylemiyorum, gerçekten söylemiyorum, ama ekstra yardım alan bir milyonerin bahşiş verme zahmetine bile girmediğini duymak şok ediciydi, çünkü geçinmek için mücadele eden insanlar bize içecek ve atıştırmalıklar ikram edip üstüne bahşiş de veriyorlardı. Bu gerçekten gözlerimi açtı.”

Eklemek istediğim tek şey, 1970'lerden kalma, hala iyi durumda olan multimilyoner bir rock yıldızının komşusu olduğum ve yerel taksi şoförünün bana onun asla bahşiş vermediğini ve sık sık ödemeyi kaçındığını söylediğini hatırladığım.

Bu da gösteriyor ki, en zenginler masada hiç para bırakmayarak zengin kalıyorlar.

Chris Skinner'ın Scala Yayıncılık'tan çıkan kitabı 

Dijital Dönüşüm - Liderlerden Dersler: https://www.scalakitapci.com/dijital-donusum-chris-skinner